Zamknij
Menu
Tora,  08/12/18

Parsza Mikec – nieskończone naczynie.

Parsza Mikec – nieskończone naczynie.

Dla większości ludzi otwieranie Tory jest problemowe, bo dla każdego to jest zawsze wszystko to samo, a chodzi o to żeby to było coś nowego. Coś innego niż opowiadania które czytaliśmy kiedyś. Zależy mi żeby u każdego mojego czytelnika i słuchacza powstał rozwój. Rozwój w tym, że można wejść trochę głębiej, ponad znane powszechnie opowiadania. Chciałabym aby każdy uświadomił sobie, że wszystko, absolutnie cały świat funkcjonuje odpowiednio do działającej parszy. Warto więc sprawdzać jaka parsza świeci w obecnym tygodniu. Wtedy też łatwiej zrozumieć co dzieje się obecnie, bo każda parsza pokazuje jakie siły działają w tym konkretnym tygodniu.

Sen

W tej parszy jest dużo snów. Sen o krowach, o jakiś tam kłosach. Różne sny, które tłumaczy Józef. Co to w takim razie jest ten sen? To ciąg dalszy, jakaś kontynuacja, specyficzny rodzaj kontaktu z samym sobą. Coś co wychodzi z naszej podświadomości, daje jakieś rozwiązania. Rozwiązania mogą pochodzić nie tylko z podświadomości, ale też z nadświadomości. Informacja spoza nas, ale w rzeczywistości ta informacja jest w nas. Tylko my nie odczuwamy tego połączenia. Jest w nas, bo nigdy nie wychodzimy z siebie tylko z tego co uważamy jako siebie w naszej świadomości.

Świadomość

Świadomość budujemy przy pomocy lewej i prawej półkuli mózgowej. Lewa ogranicza naszą świadomość. Jeśli sen pochodzi z prawej strony, która nie ma ograniczeń może nam umożliwić kontakt z nadświadomością, z wyższą rzeczywistością.

Jeśli wszystko jest we mnie, cała mądrość i tak dalej, to czemu ten świat tak wygląda? Przecież nie wygląda zbyt fajnie. Źle wygląda, tak powie większość ludzi. Dlaczego? Bo mamy ograniczoną percepcję, a On zrobił wszystko dla naszej przyjemności. Jak w takim razie to naprawić?

Przypomnijmy sobie bereszit. Była tam mowa o trzech takich kwestiach: potrzeba, zamysł i wykonanie. W którym miejscu pracujemy? Potrzeba jest tylko Stwórcy. Zamysł jest Stwórcy oraz stworzonego. Wykonanie znowu tylko Stwórcy. Gdzie jest możliwość naszej pracy? Sprawdźmy.

Wykonanie

Wykonanie to materia i w niej nic zmienić nie możemy. Cała materia jest doskonała, też człowiek jest doskonały. Człowiek jest najlepszą maszyną jaka istnieje i została wymyślona. Ta maszyna o kromce chleba może zbudować i zburzyć dom. Idealne są też zwierzęta. Gdzie jest więc problem? W tym, że dostaliśmy więcej. Na poziomie zwierząt nie ma problemu. Też na poziomie aniołów nie ma problemu. U anioła jest program i Stwórca działa poprzez ten program. My czegoś takiego nie mamy. Nie mamy własnego programu.

Z jednej strony nie jesteśmy sami i nie możemy absolutnie wszystkiego, a z drugiej strony nie wybieramy tego co mamy wybrać. Od chwili urodzenia mamy wspólnika i teraz ten wspólnik nas prowadzi. Jeszcze nie przyszliśmy dobrze na świat, a już wąż ukąsił. W jakim celu to się dzieje? Po co ten owoc zjedzony i cała ta historia? Przecież to, że Ewa wzięła ten owoc to pokazuje, że nie mamy już wyboru. Pamiętamy, że wszystko jest w nas. Więc i to zjedzone jabłko jest już w nas. Skoro jest w nas tego już zmienić nie możemy.

Więc po co to jest?

Załóżmy, że w ogóle tego nie ma. Nie ma żadnego drzewa i tak dalej, to co się dzieje? Nic się nie dzieje. Bylibyśmy dokładnie jak zwierzęta, które nie zmieniają się i nie rozwijają się. W ludziach dzięki temu powstał rozwój. Bez tego zawsze zaspokajali byśmy się tym co jest i nie chcieli więcej. Nawet nie byłoby jaskiniowców i maczugi. Tylko potrzeba rozwoju powoduje, że powstaje coś nowego. A jaki jest cel tego rozwoju? W jakim celu się męczymy? Bez zrozumienia ta męka jest jeszcze większa, więc warto się dowiedzieć jaki jest cel rozwoju i naszego życia.

Zamysł

To wszystko jest w zamyśle stworzenia. W dodatku z miłości to zostało zrobione, żeby był wybór, tylko nikt nie potrafi określić co chce i dlatego też ciągle wracamy w kolejnych wcieleniach. W zamyśle jest by właśnie określić co chcemy, bo stworzony to naczynie. Naczynie stworzył Stwórca, a co stworzony ma zrobić z naczyniem? Powiększyć. W dodatku jest to zakodowane że stworzony ma to naczynie powiększyć. Dlaczego stworzony musi się powiększyć? Aby przyjąć jak najwięcej światła i zrównać się ze Stwórcą.

W czym jest to zrównanie? Ta jedność?

To bardzo proste. Mamy brać wszystko, bo wszystko zostało stworzone dla nas. Kiedy bierzemy wszystko, wtedy jesteśmy tym naczyniem. Bez tego nie rozumiemy zamysłu. Jesteśmy tu aby być naczyniem dla wszystkiego co On ma. To ma być nieskończone naczynie. Ale jest problem, bo zwykle jak coś bierzemy to naczynie zamyka się wraz z wypełnieniem. Zapychamy się i nie jesteśmy w stanie brać.

W tej naturze nie można brać wszystkiego, na przykład wypić całej wody, która jest lub zjeść wszystkiego. I teraz dopiero może być naprawa tej natury. Polega ona na tym, w jaki sposób można przyjąć. Wszystko co On daje jest dla naszej przyjemności, ale nie mamy tej przyjemności. W zamyśle jest dla naszej przyjemności, a my w zamyśle jej nie czujemy.

Naprawa

Tu dopiero jest ta zmiana kawany. W zamyśle nasz odbiór jest specjalnie sfałszowany by można było wziąć wszystko. Bez tego sfałszowania to zaspokajamy się drobnostkami, a to musi być naczynie gotowe do przyjęcia wszystkiego.

W planie jest aby stworzony stał się naczyniem wielkości wypełnienia i wziął wszystko. To jest możliwe jeśli się upodobnił w emanacji, bo chęć dla siebie jest za mała. Jest ograniczona przez wielkość stworzonego i jego potrzeby i wtedy to na przykład żreć aż się pęknie. Tu mówimy o przyjęciu bez końca. W parcufie normalnie mamy rosz, toch, sof. Zamysł to sof otwarte, nie ma końca czyli ein sof – bez końca. W chęci dla siebie jest to absolutnie niemożliwe, dlatego to naprawiamy. Chodzi o upodobnienie się w wielkości przy zachowaniu odrębności w tym, że On jest dającym, a ja biorącym wszystko co mi daje dla przyjemności.

Bo miłość jest w tym, że bierzemy dla Jego przyjemności, a nie dla samego brania. Proste brać wszystko, ale jak brać to już trzeba dużo naprawić. I dlatego właśnie się uczymy. I Tora nam w tej nauce pomaga, bo na przykład Abraham już bierze wszystko i też daje innym. Całe nasze zadanie nauczyć się brać wszystko, ale ile jesteśmy w stanie brać zależy od naprawy. Naprawa Gmar Tikun to gotowość przyjęcia wszystkiego, jedność. Jest nadawca, odbiorca i nic nie wystaje na zewnątrz.

Nieskończone naczynie dla nieskończonego wypełnienia

Każdy musi powiększać naczynie poprzez naprawę tego naczynia. Nie można powiększyć żołądka do nieskończoności i pożreć wszechświata. Chodzi o naprawę kawany z kawany dla siebie, na kawanę na zewnątrz. Czyli chodzi o upodobnienie się do Jakowa. To jest ten wolny wybór, pomiędzy Esawem a Jakowem. Esaw to chęć dla siebie, Jakow w chęć emanacji. A upodobnienie to działać jako on, w tej samej naturze emanacji. Czyli w takiej naprawie widzimy, że to co uważaliśmy za złe przestaje być złe i że nie chodzi o miłość do bliźniego. Bo to się okazuje całkiem coś innego. Połączenie maszyn, bliźnich to wieża Babel i nie ma znaczenia, bo tam nie ma Stwórcy.

Zadaniem stworzonego jest być nieskończonym naczyniem dla nieskończonego wypełnienia. Nieskończone naczynie. To jest nasz cel i po to jesteśmy i po to cierpimy by to wykonać. A cierpienie bo nie wykonujemy. Cierpienie jest bo widzimy coś jako złe. W zamyśle jest tylko zrobienie przyjemności. Złe jest tylko w naszym nienaprawionym odczuciu.

To wszystko na dziś, dziękuję i do usłyszenia. To byłam ja Monika Miriam Kowalczyk.

Śledź mnie w social mediach
Pomóż mi i udostępnij ten wpis
Artykuły, Rozwój,  02/10/19

Przebudzenie świadomości

5.0 01 Co to znaczy przebudzenie świadomości. Dlaczego świat śpi i co to jest świadomość? Aby odpowiedzieć na te pytania, musimy najpierw zbadać dynamikę „woli” w naszym własnym życiu. Weźmy przykład osoby, która jest właścicielem firmy. Nasz biznesmen robi wiele rzeczy w ciągu dnia – wstaje wcześnie rano, dojeżdża do swojego biura, odpowiada na telefony, […]

Pomóż mi i udostępnij ten wpis
Tora, Video,  28/09/19

Parsza Nicawim

5.0 01 Parsza Nicawim poprzedza nowy rok, czyli to jest coś takiego ostatniego. Co to oznacza spróbujemy dzisiaj zrozumieć. Parsza Nicawim Jeżeli człowiek nie budzi się przed nowym rokiem to kiedy się obudzi? Jak już się budzi po wyroku to nie pomoże mu płacz i krzycz. Powiedzą mu, to już się skończyło. Nie można zmienić […]

Pomóż mi i udostępnij ten wpis

This error message is only visible to WordPress admins

Error: API requests are being delayed for this account. New posts will not be retrieved.

There may be an issue with the Instagram Access Token that you are using. Your server might also be unable to connect to Instagram at this time.

Error: No posts found.

Make sure this account has posts available on instagram.com.

Error: admin-ajax.php test was not successful. Some features may not be available.

Please visit this page to troubleshoot.